★วิถีของซามูไร

posted on 16 Jan 2008 00:54 by to-beebee

จะว่ายังไงดีนะ จะให้เรียกว่าดีใจหรือว่าเสียใจดี เพราะตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปพอเราเริ่มคุยกับ บี บี ถ้าหากว่ามันเป็นความชอบมันก็จะต้องมากขึ้นๆเรื่อยๆ แล้วเราก็ไม่รู้ว่าผลสุดท้ายจะเป็นยังไง แต่ก็ชั่งเห๊อะ ไม่ว่ามันจะจบด้วยอะไร บี บี ก็คือเพื่อนเรา ต้องห้ามก้าวข้ามคำนี้เด็ดขาด

 

ตอนคุยกับจุ้ย ไอ่เราก็ได้แต่ถามโน้นถามนี่วกไปวนมาจนแอบหลอกถาม(ฮะๆ ใช้คำนี้ได้ป่าวหว่า) ก็พอจะรู้ว่า บี บี กับนุกนิก(เพื่อนสนิท บี บี) เป็นลูกคุณหนูเลยแหละ (โหย) ได้ยินงี้แล้วยิ่งไม่อยากจะจีบเล๊ย ต่างกับตัวเองลิบเลย

 

บี บี เป็นคนชอบผู้ชายตัวสูง ขาว หน้าตาน่ารักๆ แต่... เฮ้ย มันไม่เห็นตรงกับเราเลยสักนิดนี่หว่า ไปจัดงานข้างนอกไปเที่ยวข้างนอกทีไรคุณเธอนี่ขายออกตลอดทุกงาน(ฮะๆ) แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นคุณเธอก็ยังไม่มีแฟนสักที สงสัยว่าคุณเธอตั้งความหวังไว้สูงด้วยแหละ ถ้าไม่เข้าตาก็นะ คุณเธอไม่สนใจหรอก จุ้ยบอก...(โหย โหดร้าย)

 

จากที่แทบจะไม่ค่อยหวังอยู่แ้ล้ว ยิ่งตอกย้ำความมั่นใจ เหมือนพี่แกจะบอกเราทางอ้อมว่า นายจีบไม่ติดหรอก ฮะๆ เตรียมกินแห้วไว้ได้เลย แต่มันก็น่าจะเป็นอย่างงั้นอยู่แล้วน่ะแหละ ก็ดีนะทำให้เราตั้งตัวถูก เดาออกว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตข้างหน้า(ฮา)

 

แต่ถึงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไหนๆก็มาถึงตั้งขั้นนี้แล้วนี่น่า อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดน่ะแหละ แล้วก็อย่าลืมบอกกับตัวเองล่ะว่า เตรียมกินแห้วไ้ว้ได้เลย ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ไม่ว่าจะพูดจะทำอะไรก็ตาม มันเป็นแค่การหลอกตัวเอง มันอาจจะทำให้รู้สึกดี แต่มันก็เพียงแค่วูบหนึ่งเท่านั้นแหละ เพียงแค่อย่าก้าวข้ามคำว่าเพื่อน ถ้าทำได้ มันต้องมีอะไรดีๆเกิดขึ้นแน่(มั่นใจ)

 

ขอบใจมากนะ บี บี ที่ยอมรับเราเป็นเพื่อน

ขอบใจมากนะ จุ้ย ที่คอยบอกว่าเตรียมกินแห้วได้เลย เพราะถ้าไม่ได้คำนี้ต้องคิดไปไกลแน่ๆ

ขอบใจลูกแดงๆที่เรียกว่า เคนดามะ ทำให้เราได้รู้จักกัน

ขอบใจที่โลกนี้มีคนที่ชื่อว่า "บี บี" 

★ซากุระผลิบาน

posted on 15 Jan 2008 02:34 by to-beebee

ตุ๊ด... ตุ๊ด... ตุ๊ด...

จุ้ย : หวัดดี waseji

waseji : อืม.. หวัดดีจุ้ยๆ นี่ๆ ถามไรหน่อยดิ ซื้อลูกแดงๆนั้นที่ไหนเหรอ

จุ้ย : อ๋อ เคนดามะน่ะเหรอ ก็ลองไปดูที่โรบินสันน่าจะมีนะหน้าเมเจอร์น่ะ

waseji : ด้านหน้าเลยใช่ป่ะ

จุ้ย : ก็เป็นร้านขายของญี่ปุ่นน่ะ ร้านเล็กๆไม่ใหญ่หรอก ว่างๆไปซื้อด้วยกันก็ได้

waseji : อืม ได้ๆถ้าว่างๆไง เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกทีละกัน... เออ!! ใช่ๆ ว่าจะถามไรหน่อย เกือบลืม

จุ้ย : อะไรเหรอ?

waseji : เพื่อนที่มาช่วยจุ้ยจัดซุ่มญี่ปุ่นน่ะ คนที่ใส่ชุดกิโมโนสีแดงนี่เค้ามีแฟนยังอ่ะ

จุ้ย : บี เหรอ ทำไมอ่ะ นายชอบเหรอ ก็ยังไม่มีนะแต่บีมีคนชอบแล้วนะ

waseji : ก็น่ารักดีนะเลยลองถามดูเฉยๆน่ะ นี่จุ้ยฝากถามให้หน่อยดิว่าคนที่เจอกันในงานหมากล้อมฝากถามว่ามีแฟนยัง

จุ้ย : ได้ๆ ไว้ถ้าเจอบี เดี๋ยวเราจะถามให้ แต่นายเตรียมอกหักไว้ได้เลยนะ บีคนจีบเยอะนะ ไม่ค่อยสนใครด้วย

waseji : โหยนะยังไม่ทันได้ทำไรเลย แต่ก็ไม่เป็นไร ไม่ซีเรียสๆ แต่อย่าลืมถามละกัน ถามอย่างเดียวนะ ไม่ต้องถามอย่างอื่น ถามแค่มีแฟนยังพอแล้ว

จุ้ย : เออ น่ะ รู้แล้วๆ ไว้จะถามให้ๆ

waseji : อืม ขอบใจมากนะ งั้นแค่นี้ก่อนนะ บายๆ

 

-----

 

ตุ๊ด... ตุ๊ด... ตุ๊ด...

waseji : จุ้ยๆ เป็นไงบ้างที่ให้ถาม บี เค้าบอกว่าไงบ้าง

จุ้ย : เสียใจด้วย บี บอกว่ามีแฟนแล้วแหละ

waseji : จิงดิ อือ ก็นะ ธรรมดาแหละ น่ารักนี่น่า จุ้ยๆ ฝากถามบีอีกอย่างได้ป่ะ

จุ้ย : อะไรอีกล่ะ

waseji : ฝากถามบีหน่อยว่า waseji ขอเมล์ ถ้าบีไม่ให้ก็ไม่เป็นไรนะ

จุ้ย : เออ ได้.. จะถามให้เดี๋ยวนี้แหละกำลังเล่นคอมอยู่พอดี

waseji : โหย นะ อืมๆ ฝากด้วยละกันๆ

จุ้ย : อ่ะเตรียมจด bee@gmail.com

waseji : โหย แล้วนี่ถามบียัง ต้องถามบีก่อนนะไม่งั้นไม่เอานะ อยากรู้ว่าเค้าจะอยากคุยด้วยเปล่า

จุ้ย : บอกว่าถามแล้วก็ถามดิ จะเอาไม่เอา จะเอาก็รีบๆจด

waseji : ครับๆๆๆ เอาครับๆๆ(แอบยิ้ม) นี่... ขอบใจมากนะ แค่นี้ก่อนนะ บายๆ

 

-----

 

 

edit @ 15 Jan 2008 03:16:40 by waseji

งานเชียงใหม่โอเพ่นครั้งที่ 3 การแข่งขันกีฬาหมากล้อม จ.เชียงใหม่ เหตุเกิด ณ ซุ้มถ่ายรูปญี่ปุ่นที่พี่เก๋งเป็นคนว่าจ้างให้มาจัดซุ้ม

 

-----

 

ใครกันนะผู้หญิงที่สวมชุดกิโมโนสีแดงคนนั้น (ผมมองด้วยหน้าตาอันสงสัย)

ดูจากรูปร่างหน้าตาของเธอ + กับชุดกิโมโนสีแดงแล้วมันช่างเข้ากันได้ดีอะไรอย่างงี้กันนะ

กำลังนั่งปลื้มได้ไม่ทันไร เจ้าปิงก็เดินมาสะกิดซะได้

ปิง : "น่ารักดีนะพี่ ญ 2 คนนั้นน่ะ"

Waseji : อืม... ก็ดีนะ ว่าแต่แกก็เล็งๆไว้อยู่ล่ะเซ้ คนไหนล่ะชุดแดงหรือชมพูๆ

ปิง : ผมว่าชุดแดงก็โอนะ พี่ว่าไงๆ

Waseji : ก็น่ารักคนละแบบนะแต่ชุดแดงรู้สึกจะเด่นกว่านิ๊ดนึง (ฮาๆ) จัดการเลยปิงๆชอบอ่ะเด้รู้น่า

ปิง : โหยพี่ คงจีบติดอยู่หรอกมั้งๆ

Waseji : ฮะๆ ของงี้ไม่ลองไม่รู้นะเฟ้ย เดี๋ยวถ้ายังไงพี่ได้เบอร์จะแบ่งให้ละกัน (พูดแซวมันไปงั้น)

 

-----

 

เคนดามะ!?! (ของเล่นญี่ปุ่น ลูกสีแดง มีเชือกติดกับด้ามจับ วิธีเล่นให้เอาลูกมาวางบนด้าม)

ญ สาวคนนึงกำลังยืนเล่นเคนดามะอย่างตั้งอกตั้งใจ

Waseji : หวัดดีชื่อไรเหรอ

ญ : เราชื่อจุ้ยน่ะ

Waseji : อืมๆ เราขอลองเล่นไอ่ลูกแดงๆนี้หน่อยได้ป่ะ

จุ้ย : ได้ดิ แต่เล่นยากหน่อยนะ

Waseji : แค่นี้เองสบายมากๆ :P

นี่เป็นสาเหตุนึงที่ทำให้ผมต้องมาเล่นลูกแดงๆทุกครั้งที่ว่างงาน (ฮา) จะออกไปเล่นที่อื่นก็ไม่ได้เดี๋ยวเจ้าของเค้าจะหาว่า ขโมยอีก แต่มันสนุกดีจริงๆนะ ไม่เชื่อลองเล่นดูดิแล้วจะติดใจ

ทุกๆครั้งที่ผมเข้าไปเล่นลูกแดงๆก็จะเจอกับ ญ ที่ใส่ชุดกิโมโนสีแดงแทบทุกครั้งนั้นแหละ ไม่ใช่ว่าเค้าจะชอบอะไรเราหรอกนะ แต่เป็นเพราะว่าเค้าต้องมาเฝ้าซุ้มถ่ายรูปญี่ปุ่นกับจุ้ย และ เพื่อนเค้าอีกหนึ่งคน

 

-----

 

แข่งรอบที่ 1

กำลังเล่นได้ไม่ทันไร ก็ได้เวลาแข่งหมากล้อมรอบแรกซะแล้ว หลังจากแข่งเสร็จก็กลับมาเล่นลูกแดง ที่เดิมอีกน่ะแหละ แต่... อ้าว เฮ้ย

ไอ่แบงค์เข้าไปนั่งคุยกับ 2 สาวชุดกิโมโนได้ไงว้า โหยเร็ว chipหาย แล้วจะให้เราทำไงอ่ะ ก็ได้แต่ยืนเ่ล่นลูกแดงอยู่ห่างๆแอบฟังเค้าคุยกัน(กำ นี่เราทำไรอยู่นี่)

อดใจไม่ไหวแล้วว้อย เลยเข้าไปทักไอ่แบงค์ แอบเนียนฟังเค้าคุยกันแล้วแสดงความคิดเห็น (เอิ๊กๆ) ไอ่แบงค์มันก็คุยกับสาวๆเก่งเหมือนกันแฮะ โหยแมร้งขนาดพึ่งรู้จักกันคุยได้ตั้งหลายเรื่อง สุดตีนจริงๆ ยืนคุยได้แป๊บๆเดี๋ยวไอ่ปิงเดินมาแล้ว มาร่วมวง (ฮะๆ)

ญ ที่ใส่ชุดกิโมโนสีแดงบอกว่า "ขอให้ชนะนะ" ด้วยแหละแต่ก็ไม่ได้อินไรมากมายอ่ะ งั้นๆแหละเธอคงพูดตามมารยาท หุหุ

แล้วไอ่แบงค์มันก็เดินออกไป ไปถ่ายรูปบรรยากาศในงานนี่แหละ 2 สาวชุดกิโมโนก็เดินออกไป สงสัยเข้าห้องน้ำมั้ง ไอ่เราก็ได้แต่เล่นลูกแดงอยู่ที่ซุ้มนั้นแหละ

(แอบมองอยู่ไกลๆ) 2 สาว เข้าไปเดินเล่นในงาน โหย เสร็จไอ่แบงค์เลยไม่รู้ว่าคุยอะไรกันมั้งแต่อยู่ดีๆก็นั่งเล่นหมากล้อมกันเฉยเลย ขนาดเราลงแข่งยังไม่ได้เล่นด้วยเลย อิจฉาไอ่แบงค์มันจริงๆ

 

-----

 

แข่งรอบที่ 2

แพ้!?! โอยรอบแรกแพ้เด็กวัฒโนนั้นยังไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่รอบนี้มาแพ้ ญ แพ้แบบไม่น่าจะแพ้ หมดกันๆ

กลับไปเล่นลูกแดงที่ซุ้มญี่ปุ่นเหมือนเดิม ไอ่แบงค์ไม่พลาดมานั่งคุยกะสาวๆตั้งนานแล้ว ไอ่เราก็ุคุยกับคนโน้นทีคนนี้ทีไม่ได้จงใจคุยกับใครหรอก แต่อยู่ดีๆ ญ ที่ใส่กิโมโนสีแดงก็ดันถามเราขึ้นมาว่า

ญ กิโมโนสีแดง : นี่ๆ ถามไรหน่อยดิ

Waseji : อะไรเหรอ?

ญ กิโมโนสีแดง : มีแฟนยังเหรอ? (เสียง + สีหน้าตอนที่เธอถาม เหมือนจะถามเล่นๆ)

Waseji : ออ ยังหรอก

จากนั้นเราก็ทำเป็นไม่ใส่ใจ คล้ายๆกับว่าคำถามนั้นไม่ได้สำคัญอะไรมากมาย แต่ที่จริงโหยแมร้งดีใจโคตรๆ เธอต้องถามเพราะว่าอยากรู้จักเราแน่ๆ (เข้าข้างตัวเองจริงๆวุ้ย ไม่เชื่อลองอยู่ในเหตุการณ์เด้แล้วจะรู้สึก)

หลังจากเสร็จงานแล้วก็เลยขอเบอร์จุ้ยไว้ ใจจริงอยากขอเบอร์ ญ ที่ใส่กิโมโนสีแดง แต่ทำไงได้อ่ะ สนิทกับจุ้ยมากกว่าเพราะเค้าเป็นคนสอนเราเล่นลูกแดง ส่วน ญ กิโมโนสีแดง คุยกันหน่อยเดียวเอง

หลังจากโดนคำถาม "มีแฟนยังเหรอ" เข้าไปเริ่มรู้สึกว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ก็เธอน่ารักดีนี่น่าลองคุยดูก็คงไม่แปลกอะไรหรอกมั้ง